Wycena obrotu materiałowego

Przychód materiałów w przedsiębiorstwie może być wyceniany według różnych cen. Przyjęta cena, według której dokonuje się wyceny jest nazywana ceną ewidencyjną. Może nią być zmienna cena zakupu materiałów. Jest to rzeczywista cena, którą płaci nabywca materiałów, pomniejszona o podatek VAT. Stosuje się ją, gdy koszty zakupu materiałów są niewielkie, gdyż wtedy lepiej jest je bezpośrednio zaliczyć w koszty działalności. Kolejną zmienną ceną jest cena nabycia. Jest to cena zakupu materiałów powiększona o koszty związane z tym zakupem. Do tych kosztów zaliczamy koszty transportu, załadunku, wyładunku, czy ubezpieczenia i inne. Stosowanie zmiennych cen ewidencyjnych jest bardzo uciążliwe dla przedsiębiorcy, ponieważ dokonuje on zakupu materiałów od różnych dostawców, po różnych cenach, pochodzących z różnych źródeł. Nieraz, wyceniając rozchód, trudno byłoby ustalić, z jakiej dostawy ta partia materiałów pochodzi. W tym celu powstały stałe ceny ewidencyjne, które są wcześniej zaplanowane dla każdego materiału z osobna, bez względu na ich pochodzenie czy faktyczną cenę u różnych dostawców. Stała cena jest ustalana na danego okresu sprawozdawczego. Jednak w momencie zaksięgowania przychodu materiałów w cenie zakupu a rozchodu w cenie planowanej, powstają różnice między tymi wielkościami. Dlatego powstało konto Odchylenia od cen ewidencyjnych materiałów.

Rozliczanie kosztów w firmie

Każde przedsiębiorstwo oprócz przychodów generuje również koszty. Księgowy najlepiej się w tym orientuje, ponieważ każda operacja gospodarcza jest przez niego księgowana. Zgodnie z przyjętym planem kont, przedsiębiorstwo może rozliczać koszty na układzie rodzajowym, funkcjonalnym lub na obu. Układ rodzajowy to układ, do którego należą: Amortyzacja, Umorzenie środków trwałych, Wynagrodzenia, Podatki i opłaty, Usługi obce, Zużycie materiałów i energii, Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia i Pozostałe koszty rodzajowe. Z kolei układ funkcjonalny obejmuje między innymi konta: Koszty działalności podstawowej, Koszty handlowe, Koszty wydziałowe, Koszty zakupu, Koszty sprzedaży, Koszty działalności pomocniczej, Koszty ogólnego zarządu. W zależności od tego czy mamy do czynienia z przedsiębiorstwem produkcyjnym, handlowym czy usługowym, część z tych kosztów występuje, a część nie. Stosowanie układów 4 i 5 rozliczania kosztów polega na zaksięgowaniu kosztu w układzie rodzajowym i przeksięgowaniu go za pomocą konta Rozliczenie kosztów na układ funkcjonalny. Stosowanie obu tych układów daje przedsiębiorcy pełny obraz poniesionych kosztów z rozdzieleniem na rodzaj kosztu i jego funkcję w działalności gospodarczej, którą prowadzi. Sprzyja to efektywnemu zarządzaniu i kierowaniu przedsiębiorstwem.

Delegacja pracownika-podróż służbowa

Pracodawca może wysłać pracownika w podróż służbową na jakieś szkolenie, o to by wykonywał pracę w innym miejscu i w wielu innych celach. W zależności od tego, jakim transportem, przez jaki czas i w jakim miejscu ta delegacja ma się odbyć, istnieją różne metody obliczania zapłaty za nią. Jeśli pracownik jedzie własnym samochodem, może rozliczać się według ryczałtu albo po prostu okazując faktury i rachunki za przejazd. Podobnie postępuje w wypadku korzystania z transportu publicznego. W zależności od ilości dni trwania delegacji, pracownik otrzyma odpowiednią liczbę diet, za które otrzyma pieniądze. Trzeba brać pod uwagę wiele czynników. Na przykład to, czy pracodawca zapewnił mu nocleg, czy obowiązuje go ryczałt za noclegi. Ważne jest też wyżywienie, które może być już zapewnione, ale i nie musi. Pracodawca może też udostępnić pracownikowi samochód służbowy. Ciekawą rzeczą, o której wie niewiele osób jest to, że jeśli czas delegacji trwa powyżej 10 dni, to pracownik może na koszt pracodawcy wrócić do miejsca stałego pobytu, czyli do swojego domu, w dniu wolnym od pracy. Potem też na koszt pracodawcy może z powrotem wrócić do pracy. To ważna informacja dla osób, które często wyjeżdżają i na długi okres w delegację. Pracodawca nie zawsze o tym powie, a warto korzystać ze swoich praw.

Księgowość internetowa dla biznesmena

Brak czasu, ciągłe zabieganie, dużo obowiązków, wyjazdów służbowych, niewielka wiedza z zakresu księgowości to zazwyczaj przyczyny tego, że przedsiębiorcy nie decydują się na samodzielne prowadzenie księgowości. Często korzystają z usług biura rachunkowego lub samodzielnego księgowego. Bardzo popularnym sposobem stała się ostatnio księgowość internetowa. W Internecie można się natknąć na strony oferujące taką księgowość za stosunkowo niewielką opłatą. Korzyści z zastosowania jej jest wiele. Przede wszystkim jest to oszczędność czasu. Nie musimy sami zajmować się żadnymi rachunkami, dokumentami i formalnościami. Wszystko robi za nas internetowa księgowa. To bardzo ekonomiczne posunięcie. Sami nie musimy mieć też praktycznie żadnej wiedzy finansowej. Taka księgowa sama będzie we właściwy sposób i w odpowiednim czasie zajmować się wszystkim, co ma związek z prowadzeniem działalności. To niezawodny sposób na księgowość zgodną z prawem. Jest to też oszczędność stresu związanego z popełnianiem błędów lub dotrzymywanie terminów rozliczeń, składania deklaracji i tym podobnych. Nie trzeba obawiać się kontroli skarbowych, ponieważ dają one gwarancję poprawności i rzetelności wykonywanych działań. Taka księgowość daje możliwość skorzystania z opinii setek ekspertów, którzy zawsze udzielą potrzebnych nam informacji. Warto pomyśleć nad takim rozwiązaniem.

Główne zasady rachunkowości

Praca księgowego jest niezwykle odpowiedzialna i wymagająca ogromnej wiedzy. Do podstawowych aspektów, które trzeba wiedzieć należą podstawowe zasady rachunkowości. Prowadzenie księgowości, ewidencji, dekretacji, zestawień wymaga ich znajomości. Jedną z nich jest zasada memoriału. Polega ona na ujmowaniu wszelkich przychodów i kosztów występujących w danym okresie, nawet, jeśli nie dokonano za nie zapłaty. A więc ma tu znaczenie czas, w którym dana czynność wystąpiła, a bez znaczenia jest termin zapłaty za nią lub odebrania należności. Kolejną jest zasada współmierności. Według niej należy ująć w księgach rachunkowych i wyniku finansowym wszystkie przychody osiągnięte w firmie i współmierne z nimi koszty. Koszty związane z uzyskaniem przychodów. Zasada ostrożnej wyceny jest też czasem nazywaną zasadą pesymistycznego podejścia. Polega ona na takiej wycenie składników majątkowych, przychodów i kosztów danego okresu, by nigdy nie okazało się, że przesadziliśmy z optymistyczną wizją. Np. lepiej jest wpisać trochę mniej przychodów, a więcej kosztów niż na odwrót. Kolejna zasada – istotności polega na takim upraszczaniu księgowości, by nie utracić wiernego obrazu. Bez pomijania żadnych istotnych informacji lub ważnych rzeczy. Można upraszczać, ale tak, by nie zniekształcić rzeczywistości.

Samodzielna księgowość w firmie

Prowadzenie księgowości nie jest zarezerwowane dla osób, które ukończyły szkoły i studia księgowe lub specjalne kursy. Nie potrzebne też są żadne certyfikaty do jej prowadzenia. Może to robić każdy, kto ma podstawową wiedzę z zakresu finansów i jest sumienny i rzetelny. Najłatwiej jest prowadzić księgowość w małych firmach. Na przykład jednoosobowa działalność gospodarcza charakteryzuje się tym, że niewiele czynności trzeba wykonywać w ciągu roku. Jeżeli osiągane przychody w ciągu roku nie przekraczają 1,2 mln euro, to jest ona zwolniona z prowadzenia pełnej księgowości. Poza tym dostosowanie metody opodatkowania tj. metoda liniowa czy skali podatkowej pozwala na proste prowadzenie Księgi Przychodów i Rozchodów. Jest to stosunkowo proste, ponieważ należy tylko w odpowiednich miejscach wpisywać zaistniałe operacje gospodarcze w firmie. Poza tym, przedsiębiorca zwolniony z bycia VAT-owcem nie musi prowadzić szczegółowej ewidencji zakupów i sprzedaży. Nie ma obowiązku wypełniania rejestrów VAT zakupu i sprzedaży. Ponadto, niezatrudnianie pracowników w swojej firmie wiąże się z ograniczeniem formalności i czynności dokumentujących. Nie potrzeba zajmować się kadrami, płacami, rozliczaniem i wieloma innymi skomplikowanymi czynnościami. Prowadzenie samodzielnie księgowości pozwala na zaoszczędzenie pieniędzy wydawanych na usługi biura rachunkowego.

Wynik finansowy przedsiębiorstwa

Celem zakładania działalności gospodarczej przez większość podmiotów jest osiąganie korzyści finansowych. Wynik z działalności określa efekty, jakie udało się przedsiębiorstwu osiągnąć. Jeżeli kształtuje się na dodatnim poziomie, nazywa się go zyskiem, natomiast ujemny wynik oznacza stratę. Wynik finansowy netto jest bardziej złożonym wskaźnikiem. Po pierwsze należy podliczyć wszystkie przychody i koszty. Następnie od przychodów odejmuje się koszty i w ten sposób obliczamy wynik ze sprzedaży. Do tego dodajemy pozostałe przychody operacyjne, od których odejmuje się pozostałe koszty operacyjne. To daje nam wynik z działalności operacyjnej. Dalej dodaje się przychody finansowe pomniejszone o koszty finansowe. W ten sposób obliczamy wynik z działalności gospodarczej. Kolejnym etapem jest dodanie zysków nadzwyczajnych i odjęcie strat nadzwyczajnych. Mamy już wynik finansowy brutto. Aby obliczyć go w wartości netto, należy odjąć od niego podatek dochodowy. Poziom tego wyniku mówi nam jak bardzo opłacalna jest prowadzona przez nas działalność gospodarcza. Jeżeli kształtuje się na zbyt niskim poziomie, może się okazać, że jest ona nierentowna. Straty należy rozliczać przez 5 kolejnych lat prowadzenia działalności. Natomiast wysoki wynik określany zyskiem przynosi same korzyści dla firmy.

Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych

Przedsiębiorcy, którzy chcą realizować wraz z działalnością podstawową działalność socjalną na rzecz pracowników, mogą dokonywać odpisów na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. Obowiązek taki jest nałożony na jednostki budżetowe i przedsiębiorstwa zatrudniające, co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty na dzień 1 stycznia. Rzeczą ciekawą jest to, że przedsiębiorcy mimo takiego obowiązku mogą odstąpić od tworzenia funduszu. Nie dotyczy to jednostek budżetowych. Nie oznacza to, że nie wolno przedsiębiorcom zatrudniającym mniejszą liczbę pracowników, dokonywać takich odpisów. Nie ma takich ograniczeń. Z tego funduszu mogą być przeznaczane pieniądze na utrzymanie obiektów sportowych i rekreacyjnych oddanych do dyspozycji pracownikom i ich rodzinom, sfinansowanie kolonii i wakacji wyjazdowych dla dzieci pracowników, udzielenie zapomogi finansowej lub pożyczki i wiele innych związanych z działalnością socjalną. Księgowy powinien do planu kont dodać dwa konto. Pierwsze to oczywiście Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych a drugie Fundusze specjalne. Oba te konta są niezbędne do prowadzenia pełnej ewidencji i księgowości związanej z odpisami na ten oto fundusz. Korzyścią z korzystania z ZFŚS jest przede wszystkim zadowolenie pracowników i ich rodzin. Do tego dochodzi ich dobra kondycja fizyczno-psychiczna, jeśli korzystają z tych możliwości.

Wykształcenie w zawodzie księgowego

Po zakończeniu podstawowej edukacji przychodzi czas na rozważenie planów na przyszłość. Wybór szkoły średniej może ułatwić osiągnięcie wymarzonego zawodu lub nieco oddalić tą perspektywę w czasie. Jeśli cele są ściśle sprecyzowane, warto wybrać szkołę, która w pewnym stopniu do tego przygotuje. Przykładowo, zawód księgowego wymaga dużej wiedzy. Najlepszą szkołą średnią przygotowującą do studiów jest technik rachunkowości lub technik ekonomista. Oprócz przedmiotów wspólnych dla każdej szkoły średniej są tam przedmioty zawodowe. Taka szkoła daje podwaliny pod studia. Te cztery lata nauki pomogą później wdrożyć się w pierwszy rok studiów na kierunku finanse i rachunkowość. W przeciwieństwie do osoby, która idzie na takie studia po liceum ogólnokształcącym, po technikum idziemy z podstawową wiedzą ekonomiczno-finansową. To znacznie zmniejszy problem nauki. Rzeczy poruszane na studiach nie będą całkiem nowe, a tylko uaktualnione i przypomniane. Czasami po tej szkole już można znaleźć zatrudnienie w tym zawodzie, a potem, w trakcie pracy często robi się zaoczne studia lub specjalne kursy. Teoretycznie szkoła średnia przygotowuje do zawodu, ale to dopiero studia pokazują jak tą wiedzę wykorzystać w praktyce. Tak czy inaczej, z pewnością ktoś, kto wcześniej zdecydował się na zawód ma większe szanse ukończenia szkoły wyższej bez większych problemów.

Rozliczenia z tytułu podatku VAT

Jednostka, która jest płatnikiem podatku VAT może odliczać kwotę podatku VAT naliczonego od należnego. Jednak bardzo rzadko się zdarza, że te kwoty się wyzerują. Znacznie częściej dochodzi do różnic. W sytuacji, gdy podatek VAT naliczony, a więc obliczany podczas zakupu, jest wyższy od podatku VAT należnego, obliczanego podczas sprzedaży to powstaje należność od budżetu z tytułu podatku VAT. Tą nadwyżkę odlicza się w następnych latach lub podlega ona zwrotowi w pewnych, określonych przepisami prawa sytuacjach. Z kolei w chwili, gdy podatek naliczony jest mniejszy od należnego, powstaje zobowiązanie wobec budżetu. Podatnik jest zobowiązany uiścić to przelewem na konto Urzędu Skarbowego, w którym jest zarejestrowany. Takie rozliczenia są możliwe do przeprowadzenia jedynie na podstawie rejestrów VAT zakupu i rejestrów VAT sprzedaży. Takie rejestry zawierają spis wszelkich faktur wraz z opisem, kontrahentami, kwotami. Przedsiębiorstwo będące podatnikiem podatku VAT jest zobowiązane do prowadzenia takiej szczegółowej ewidencji. Nieumieszczenie chociażby jednej z faktur w którymś z wyżej wymienionych rejestrów może skutkować błędnymi wyliczeniami podatku do rozliczenia z Urzędem Skarbowym. To niesie za sobą kolejne konsekwencje. Księgowy musi być bardzo skrupulatny i sumienny, by do tego typu uchybień nie dochodziło podczas prowadzenia działalności gospodarczej.